نظر به ممنوعیت و الغای بهره در اقتصاد اسلامی و به تبع آن تغییر قانون عملیات بانكی ایران، عملكرد سیاست بازار باز كه بر خرید و فروش مبتنی است، كارایی نداشته و اساسی ترین ابزار سیاست پولی برای كنترل نقدینگی از اختیار بانك مركزی خارج شد. اوراق بهادار استصناع می تواند ابزاری جایگزین برای اوراق قرضه تلقی شود و بانك مركزی می تواند با خرید و فروش این اوراق در بازار اولیه و ثانویه و با اعمال سیاست های پولی مناسب، به اهدافی نظیر ایجاد اشتغال، تثبیت سطح عمومی قیمت ها، بهبود موازنه پرداخت های خارجی و رشد اقتصادی دست یابد. مقاله حاضر ضمن تبیین عقد استصناع و بیان ماهیت آن از نظر فقهی به تصحیح آن پرداخته، سپس كیفیت به كارگیری آن در اقتصاد كشور و چگونگی به كارگیری بانك مركزی از اوراق استصناع برای اهداف اقتصادی را تبیین می كند.

واژگان كلیدی: اوراق استصناع، سیاست پولی، بانكداری بدون ربا، تأمین مالی طرح ها.